Aktualności >> Aktualności

Aktualności

gru 3, 2017

R O R A T Y


w naszym kościele

W naszym kościele,

 

codziennie o godz. 7.00

z udziałem dzieci;

wtorek, środa, czwartek o godz 7.00

Piękną polską tradycją jest odprawianie przed świtem każdego dnia Adwentu Mszy św. zwanej roratami.

Uczestnicy tej Mszy św. przynoszą ze sobą świece lub lampiony.

Nazwa pochodzi od pierwszych słów antyfony śpiewanej na wejście „Rorate coeli desuper" - „Spuście rosę niebiosa".

Jest to Msza św. odprawiana ku czci Najświętszej Maryi Panny. W Polsce najstarsze wzmianki tej tradycji sięgają XIII wieku.

Zwyczaj ten przyniosła do Polski prawdopodobnie błogosławiona Kinga z Węgier. Największą popularność i szczyt rozwoju roraty osiągają w XVI wieku.

Codziennego udziału w tej Mszy św. przestrzegali królowie Zygmunt Stary, Zygmunt August, królowa Bona, Anna Jagielonka i Marysieńka Sobieska.

Natomiast Zygmunt I Stary i Anna jego córka starali się o to, aby w kaplicy królewskiej na Wawelu roraty odprawiane były nie tylko w czasie Adwentu, ale przez cały rok raz na tydzień.

Wieniec adwentowy

 

Jednym z najbardziej wymownych zwyczajów adwentowych jest wieniec adwentowy, który ustawia się koło ołtarza, czasem wiesza.

Zwyczaj ten pochodzi z Niemiec, gdzie w 1839 r. pastor prowadzący przytułek dla sierot wpadł na pomysł, aby wieńcem przystroić świetlicę dla dzieci.

Razem z wychowankami w I niedzielę adwentu zapalił pierwszą świecę adwentową by wytworzyć nastrój skłaniający do modlitwy.

Następne, mniejsze dwadzieścia cztery świece podopieczni zapalali każdego dnia aż do Wigilii, gromadząc się na śpiew i modlitwę. Później drewniane koło przystrojono gałązkami jodły.

Z czasem liczbę świec zmniejszono do czterech, a zwyczaj ten szybko rozszedł się po wielu krajach. W Polsce zwyczaj ten pojawił się po pierwszej wojnie światowej.

Obecnie mamy wieńce adwentowe w kościele, ale także w wielu domach stroiki bożonarodzeniowe mają właśnie kształt wieńca.

Wykonuje się go z gałązek szlachetnych drzew iglastych, takich jak: świerk, jodła czy sosna. Na wieńcu są umieszczone cztery świece symbolizujące cztery niedziele adwentowe.

Świece zapala się w kolejne niedziele Adwentu (najpierw jedną, potem dwie itd). Zapalanie świec oznacza czuwanie i gotowość na przyjście Chrystusa. Wiąże się to ze słowami Chrystusa, który określał siebie mianem "światłości świata".

Świeca roratnia

Z odprawianiem Mszy św. roratniej wiąże się zapalanie dodatkowej świecy, tzw. roratki. W dawniejszych czasach przed rozpoczęciem Mszy św. podchodził do ołtarza król, niosąc pięknie ozdobioną świecę i stawiał ją na najwyższym lichtarzu na środku ołtarza.

Podobne świece, lecz już nie ozdobione, przynosili do ołtarza prymas, senator, ziemianin, rycerz, mieszczanin, chłop - przedstawiciele ówczesnych stanów i każdy składając świecę mówił: „Gotów jestem na sąd Boży".   

Ponieważ  jest to Msza św. ku czci Maryi najodpowiedniejszym tłumaczeniem świecy wydaje się to, które widzi w tej świecy symbol Maryi, która w noc betlejemską poda swoimi rękami najdoskonalsze światło - Chrystusa swego Syna.

Dlatego świeca ta jest specjalnie dekorowana, aby wyróżniała się od pozostałych świec umieszczanych na ołtarzu.